DE KUNST VAN ISRAËL

Worden de immense geschiedenis van Israël, de zuivere overvloed natuurlijke landschappen en de multiculturele diversiteit weerspiegeld in een trillende kunstscène met een overvloed lokale en globale invloeden. Stroll door de kwarten of Jeruzalem van de kunstenaars, Safed, en Jaffa, en langs de tree-lined boulevards van Tel Aviv, openbaart een gastheer van galerijen die de werkzaamheden van gevestigde internationale namen tonen en nieuwkomers opwekken. Globaal, wordt de kunst van het land wijd genoteerd voor zijn gebruik van de heldere kleuren van het Middellandse-Zeegebied en van de woestijn, evenals voor eigentijdse interpretaties van traditionele Joodse thema's. De schilders en sculptors van Israël hebben ook een internationale reputatie voor het abstracte werk, met inbegrip van vormen van kinetische kunst en monumentaal beeldhouwwerk verdiend. Het is dit bloeiende milieu dat het bekijken van en het kopen kunst in Israël zulk een aangename en potentieel veelbelovende vooruitzicht maakt.

Het eigentijdse artistieke leven van het land ontving zijn eerste belangrijke verhoging in 1901, toen het Zionist Congres een plan goedkeurde om begaafde jonge Joden aan te moedigen om kunst in Jeruzalem, ondanks de resulterende toevloed van deskundige leraren en studenten te bestuderen, de nieuwe aankomst onder ogen zag een direct probleem: wat Israëlische kunst is! De eerste moderne Israëlische kunstenaars, zoals de overweldigende meerderheid van de eerste Israëliërs, waren immigranten. Dit betekende dat de bronnen van hun inspiratie, tradities en de ideeën waarop hun verbeelding trok, in het buitenland voortkwamen. Terwijl dit een waaier van invloeden zo divers zoals de landen van de immigranten van herkomst verzekerde, dreigde het om Israëlische kunst zonder een verschillende identiteit van zijn te verlaten.

De nieuwe immigranten probeerden onmiddellijk om dit probleem aan te pakken. Pogend een „originele Joodse kunst“ tot stand te brengen die Europese technieken met de decoratie smolt Van het Middenoosten, schilderden hun schilderijen vaak Bijbelse scènes en romantische beelden af die van oude Joodse gemeenschappen worden getrokken. Volgens een bijna ongeschreven wet in de kunstwereld, rebelleerde de volgende generatie van kunstenaars tegen deze oplossing. Zij hadden tot doel om een duidelijk „Hebreeuwse“ of „Israëlische“ kunst te vestigen die het leven in hun nieuw nationaal huis richtte en niet aan de „Oude Wereld“ van Diaspora voor inspiratie keek. Het werk van deze groep, prominent in de jaren '20, benadrukte de heldere licht en het gloeien kleuren van het landschap, de gebruikte primitieve emblemen en de technieken, en de vaak vertegenwoordigde exotische milieu's en de levensstijlen Van het Middenoosten. Een toevloed van kunstenaars van Europa in de jaren '30 bracht Duitse expressionism en andere avantgarde Europese tendensen aan Israël. Deze internationale richtlijn kwam aan het voorste gedeelte in de bewegingen van de jaren '40 en de jaren '50, die aan het vrije Israëlische schilderen van zijn meer en meer lokaal karakter probeerden en het in het gebied van eigentijds Europees art. brengen. Dientengevolge, is veel verdere Israëlische kunst uiterst abstract geweest.

Deze drie Bijbelse tendensen en Diaspora invloeden, de poging om een afzonderlijke „Hebreeuwse kunst“ tot stand te brengen, en de tendens naar eigentijdse abstractie - de pogingen van de Israëlische kunst tot zelf-definitie hebben overheerst. Samen, vormen zij een vruchtbare grond voor de kunstenaars van vandaag, dat hen voorziet van een het leven traditie en een waaier van opties die zij kunnen goedkeuren, omzetten, en met nieuwe ideeën smelten. Dat maakt de moderne kunst van Israël, na minder dan honderd jaar, een rijke en trillende traditie inderdaad, en dievan elke bezoeker kan smaken en genieten.

---