In 1530, vele honderden jaren na de eolitische periode, bewerkstelligden de Ridders van de Orde van St. John een ander tijdvak van grote culturele betekenis aan het eiland. Dit moet niet zeggen dat tussen de plotselinge verdwijning van de Neolithische cultuur en de aankomst van de Ridders niets gebeurde. Vrij het tegendeel. Vele overblijfselen en overblijfselen bewijzen belangrijke historische gebeurtenissen tijdens deze periode. Nochtans, was geen unieke of individuele cultuur voortgekomen uit de vele volkeren - Phoenicians, Carthaginians, Romeinen, Arabieren, Normandiërs, Castilians - die het eiland tijdens dit verlengde interval koloniseerden.
De geschiedenis van de Ridders van St. John begint in het midden van de 11de eeuw in het Heilige Land. De originele plichten van de Orde moesten voor de zieke en gewonde Christelijke pelgrims aan het Heilige Land geven en de armen helpen. Maar spoedig daarna, breidden hun plichten zich uit. De strijd tegen de „ongelovigen“ werd van gelijk of zelfs groter belang. De ridders ook werden „Militairen van Christus“. Zij verwierven en handhaafden reusachtige staten en kastelen in het Heilige Land en bezaten uiteindelijk een grote vloot.
Met het verlies van Acre aan de Moslims in 1291, echter, werd het lot van de Ridders verzegeld. Zij trokken zich aan Rhodos terug en deden dienst als schild tegen de Turken voor twee eeuwen tot 1522 toen Suleiman Prachtig de Ridders van Rhodos verdrong. Zij hadden een nieuw geboorteland en, in 1530 nodig, bewogen zich aan Malta aan waar zij ambtstermijn door Emperor Charles V. werden gegeven.
De ridders verbeterden snel handel en handel op de eilanden, de gebouwde nieuwe ziekenhuizen en, het belangrijkst, richtten nieuwe sterke vestingwerken op. Maar Ottomans wilden de Orde en gebruik Malta als een basis volledig vernietigen waarvan om Zuidelijk Europa aan te vallen. In 1565 trachtte hij met een sterke vloot de Ridders uit Malta te drijven.
De belegering die zijn marine die op Malta wordt gelegd, dat door de Maltees als „Grote Belegering van 1565 wordt bedoeld“, vier maanden met het bestrijden van bijna unimaginable wreedheid duurde. Hoewel zwaar in aantal overtroffen, bevonden de Ridders zich vast en definitief gewonnen, bijgewoond door de Maltese mensen en door laatste minieme versterkingen van Sicilië. Ottomans hadden geen alternatief dan om een haastige terugtocht te slaan, verlatend achter hen een indrukwekkend aantal doden onder wie gevreesde corsair Dragut was.
De ridders van St. John hadden met succes Malta, Zuidelijk Europa en Christendom beschermd.
Na hun overwinning tegen Ottomans, draaiden de Ridders enthousiast aan de verdere ontwikkeling van Malta en Gozo. Een gouden era in cultuur, architectuur en de kunsten volgde. Veel van aantrekkelijkste gebouwen van Malta werden de gebouwd tijdens deze periode. Een nieuwe vestingsstad, Valletta, werd gebouwd en werd genoemd ter ere van Groot HoofdJean Parisot de la Valette onder van wie geïnspireerde begeleiding de Ridders en de Maltees de Ottoman aanval hadden getart. Valletta is één van de vroegste voorbeelden van een geplande stad die op het netsysteem wordt voortgebouwd. De ridders die van St. John, aangezien zij van de rijkste families in Europa komen deden, couId veroorloven zich om beste taIent beschikbaar en de gebouwen van Valletta te huren, zijn vestingwerken en de kunstschatten in zijn musea en kerken, zijn het werk van de beste Europese ingenieurs en de kunstenaars van de tijd. Het was magnificence van zijn palaces en andere schatten die de Heer Walter Scott ertoe brachten om Valletta als „Stad te beschrijven die door heren voor heren wordt gebouwd“.
De val van het Ottoman Imperium merkte het begin van het eind van de militaire roeping van de Orde. Nochtans, at het ontbreken van een ernstige militaire bedreiging voor het bestaan van de Orde, en hun stijgende rijkdom, arrogantie, gebrek aan discipline en losbandigheid in de morele stof van de Orde.
Aldus, in 1798, toen Napoleon, op zijn manier aan Egypte, anker buiten Grote Haven op het voorwendsel liet vallen dat zijn expeditie verse watervoorzieningen vergde, vond hij een Orde die zijn manier had verloren. Zoals te verwachten, moest de Franse Marine geen één enkel schot in brand steken om de overgave van Malta te beveiligen. Op 12 Juni, ging Napoleon Valletta brengend aan een eind 268 jaar van regel door de Ridders van St. John in. Napoleon bracht zes veelbewogen dagen in Malta door waarin, door talrijke bevelschriften, hij probeerde om het eiland in een typisch „Ministerie“ van Frankrijk om te zetten.
De Franse regel in Malta, echter, was kortstondig. Door 1800 dreef de Maltees, met behulp van Nelson, het Franse garnizoen uit Malta en streefde naar de bescherming van de Britse Wereldoorlog II throne.During, was Malta één van de het opvoeren gebieden voor de V.S. bewapende de invasie van Krachten van Sicilië. Zowel was General Dwight D. Eisenhower als President Franklin Delano Roosevelt bezoekers aan het eiland en FDR betaalde hulde aan de Maltese mensen voor hun valorous dienst aan de oorlogsinspanning door een plaque op 8 December, 1943 voor te stellen. Malta werd onafhankelijk in 1964 en keurde een Republikeinse Grondwet in 1974 goed.
